Oli ist één van de beste Enduro-mountainbikers van Duitsland en het grootste deel van het jaar onderweg. Hoewel hij van zijn drukke bestaan houdt, is de geboren Allgäuer toch een huiselijk type. Goed, dat dit prima te combineren is en hij gelijktijdig mobiel onderweg en thuis kan zijn.
naar het interview

Oli, jij bent meer dan de helft van het jaar niet thuis — ben je een rusteloos type?

OLI Nee, dat denk ik zeker niet. Ik ben wel zeer nieuwsgierig naar culturen, mensen en plaatsen, maar ik ben geen onrustig of gedreven type. Het is ook mijn werk en ik houd ervan zo op pad te zijn, omdat ik mijn basis, mijn thuis meestal bij me heb: mijn gezin. De kampeerauto is de perfecte — eigenlijk de enige — mogelijkheid, deze samen te combineren: gezin en werk. Dus ons leven is fantastisch!

1  / 2

Jouw vriendin Lisa, jullie zoon Nino en Balu, jullie hond, reizen meestal met je mee. Genieten zij ook zo?

OLI Zonder meer. Lisa ziet meer van de plaatsen dan ik, omdat ik meestal aan het fietsen ben. Voor Nino is het de mooiste manier om op te groeien en Balu houdt ervan.

Waarom is het zo perfect voor Nino?

OLI Nou, als eerste groeit hij veel in de natuur op. Als het weer het maar enigszins toelaat, wil hij naar buiten. Hij kruipt op zijn deken, ontdekt het grasveld, leert op dit moment lopen en trekt zich op aan de opstap. Voor mij is het altijd een goed signaal, als kinderen kleine speeltjes waarderen. Nino is snel tevreden. En ik vind het natuurlijk ook prima, dat hij op bij me op de fiets zit. Hij kan daar uren ziten en alles goed aanschouwen.

“De kampeerauto is de perfecte — eigenlijk enige — mogelijkheid, deze samen te combineren: gezin en werk. Ons leven is fantastisch!“

En Balu past goed om hem?

OLI Die twee zijn onafscheidelijk. Als Nino een bretzel eet, is het vanzelfsprekend dat Balu de helft mee krijgt. En Balu verliest hem geen seconde uit het oog. En het is ook heel mooi, dat beide door het reizen totaal niet éénkennig zijn. Ze voelen zich overal thuis. En als Balu merkt, dat mensen bij ons horen, dan zijn ze direct een vriend van de familie.

En in de kampeerauto zelf? Zijn ze daar ook graag?

OLI Ja, logisch. Tijdens het rijden ligt Balu tussen de stoelen, omdat hij weten wil, wat er gebeurt. Anders ligt hij onder de tafel, waar hij zicht heeft op de deur en alles wat buiten gebeurt. Ook is hij een goede waakhond.

En Ninos lievelingsplek?

OLI 100% de cabine. Dat is een absoluut hoogtepunt voor hem, als hij voor op mijn schoot kan zitten en aan het stuur kan draaien — natuulijk niet tijdens hij rijden.. Het is verbazingwekkend wat hij allemaal meekrijgt. Hij zit daar en grijpt naar de versnellingspook, hij weet waar de ruitenwissers bediend worden. Fietsers, kampeerders en de hond — daar geniet hij van. 

Over het algemeen is er genoeg plaats in de T65 voor jullie als kleine familie met hond?

OLI Absoluut. Ook als het regent en we veel in de kampeerauto zijn. Onze tweepersoons bed is overdag een speelplaats voor Nino. Ook daar kan hij via de ramen zien wat er buiten gebeurt. Hij klopt vaak aan het raam, soms zo lang totdat hij ondersteund door het raam in slaap valt.

1  / 2

En wat is jouw favoriete highlight in de kampeerauto?

OLI Oei…, dat is een lastige. Maar waarschijnlijk, dat je in onze T65 de ruimte in twee aparte gedeeltes kunt splitsen. Open je de badkamerdeur, dient deze ook ter afsluiting van de slaapkamer — en dan heb je twee gescheiden gedeeltes. Dat vinden wij erg handig. Zo storen we Nino niet tijdens het slapen als wij nog op zijn. En omgekeerd, als ik een zakelijk telefoongesprek heb en wat rust nodig heb, sluit ik simpelweg even de deur. Soms ben ik ook met de fotograaf op pad en ook dan hebben we ieder een eigen gedeelte. Dat is echt fijn.

Dit klinkt als en lijkt op een droomleventje …

OLI Nou ja, ik ben er geen voorstander van een idylle te scheppen. Ik denk, dat deze levensstijl het beste bij ons past, omdat we het zo leuk vinden en we een hechte eenheid zijn. Ik ben een familieman en reiziger tegelijk. Ik ben ontzettend dankbaar, dat Lisa net zo is als ik — en dat geldt ook voor Balu en Nino. Wij zijn zeker niet doorsnee, we willen echter het leven zo intensief als mogelijk ervaren — en dat met elkaar. En zo hebben we met ons rijdende huis de perfecte weg gevonden. Dus ja, ergens is het toch onze droomleven.