Corsica in Sunlight-stijl: ruige natuur, iconische routes en onvergetelijke plekken (BE-NL)

Markus Lindl is fotograaf en een van Oostenrijks beste ultratrailrunners. Onlangs verkende hij Corsica met onze CLIFF 601 Adventure en kwam terug met fantastische tochten en tips om te delen.

Als we op vakantie gaan, trekken we meestal de bergen in – ook al woon ik zelf al in de Oostenrijkse Alpen… Corsica is het vierde grootste eiland van de Middellandse Zee, ongeveer 180 kilometer ten zuidoosten van het vasteland van Frankrijk en slechts 80 kilometer van de Toscaanse kust (met Elba ertussen), en maar 12 kilometer van Sardinië in het zuiden.

De kustlijn duikt op sommige plekken spectaculair naar beneden – tot wel 2.500 meter diep. Meer landinwaarts rijst de Monte Cinto op, de hoogste top in het noordwesten, met 2.706 meter. Die mix van zee en alpiene bergketens sprak ons enorm aan – en spoiler: het stelde niet teleur. Je kunt trailrunnen, bergbeklimmen, rotsklimmen en op dezelfde dag alsnog eindigen op een zandstrand.

Hier zijn mijn tips en hoogtepunten van het eiland:

Geweldige routes

Route 1: De Monte Cinto is eigenlijk een must. MAAR kom voorbereid: goede conditie, alpiene ervaring en het juiste materiaal zijn essentieel. Het terrein is echt alpien! Het pad gaat over puinhellingen en blokvelden, en hier en daar moet je even klimmen met je handen. Uitdagend, maar prachtig gevarieerd. En je komt er nauwelijks iemand tegen…

Wij startten in Calasima, het hoogste dorp van Corsica, dat tegen de hellingen van de Cinque Frati ligt. We legden 2.000 hoogtemeters en 23 kilometer af, maar je kunt de Monte Cinto ook vanuit het noorden beklimmen via de Asco-vallei (ongeveer 1.500 meter stijgen) of vanuit het zuiden via Lozzi en de Refuge de l’Ercu (ongeveer 1.600 meter).

Camping:
U Monte Cinto of direct ernaast, Camping L’Arimone. Rustig en prachtig in de bergen gelegen. Alleen contant betalen.

Route 2: In het zuiden valt de Monte Incudine (2.134 m) meteen op. Hij ligt op een groot plateau dat Cuscione (of U Cuscionu) wordt genoemd. Tijdens onze run (20 km / 1.900 hoogtemeters) pakten we twee toppen mee, startend in Bavella: eerst de Punta di u Pargulu, daarna volgden we de GR 20 tot aan de Incudine. Je kunt hem echter ook veel eenvoudiger bereiken, vooral vanaf de noordelijke parkeerplaats San Pietru.

Route 3: Vanaf Plage de la Tonnara maakten we een prachtige kusttour. Je kunt helemaal tot Bonifacio langs de zee rennen – nauwelijks hoogtemeters, maar waanzinnige uitzichten.

Route 4: In het hart van het eiland ligt een schilderachtige hooggelegen vallei: de Vallée de la Restonica, die zich ongeveer 15 km uitstrekt van Corte tot het einde van de vallei. Hier maakten we een rustige, bijna verlaten tocht naar Lac de Melo en gingen verder naar de kam, waar ook de GR 20 loopt.

Prachtige plekken

Bonifacio heeft ons volledig betoverd. Deze havenstad ligt helemaal in het zuiden van het eiland – vanaf hier kun je bijna naar Sardinië zwaaien. Maar het meest indrukwekkend is dat de stad bovenop 60 meter hoge witte kalkstenen kliffen ligt, die langzaam door de zee worden uitgesleten. De “Stad van de Kliffen” lijkt letterlijk op de rand te balanceren. Voeg daar de smalle straatjes en het machtige Bastion de l’Étendard aan toe, het middeleeuwse fort dat in de 12e eeuw door de Genuezen werd gebouwd.

Een andere plek die ons verraste, was Porto aan de westkust tussen Calvi en Ajaccio. De schitterende baai met rode kliffen staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Porto wordt omringd door eucalyptus, de bergen van het natuurpark en ten noorden het natuurreservaat Scandola. Een culinaire tip in Ajaccio: Mille et une Saveurs Sauvages, een klein veganistisch restaurant met uitstekende en bijzonder originele gerechten.

Let op: vooral langs de westkust heb je tijd en geduld nodig. De wegen zijn smal en bochtig. De oostkust rijdt een stuk makkelijker.