Celine Lorenz na Red Bull X-Alps

Celine Lorenz (26) należy do światowej czołówki w paralotniarstwie. Jest dwukrotną mistrzynią Niemiec i pierwszą kobietą, która ukończyła Dolomiti Super Fly. W 2025 roku była jedyną kobietą spośród 33 wybranych do Red Bull X-Alps.

To najtrudniejsze wyzwanie dla tych, którzy chcą połączyć alpejski bieg górski z paralotniarstwem: ponad 1 000 kilometrów przez pięć krajów, wzdłuż całych Alp. Podczas dziesięciu dni zawodów nasz CLIFF 640 RT był dla Celine czymś znacznie więcej niż tylko bazą – był jej łazienką, centrum nawigacyjnym, stacją pogodową i miejscem odpoczynku.

Celine, jak czuje się twoje ciało i głowa po takim wysiłku?

Fizycznie bardzo dobrze. Żadnych poważnych kontuzji, tylko mały pęcherz. Psychicznie było ciężko. Dwa momenty były naprawdę trudne: drugiego dnia doszło do częściowego zapadnięcia się skrzydła blisko ściany skalnej, a później przydarzyła się kolejna wymagająca sytuacja. Wciąż to przetwarzam…

Red Bull X-Alps to ekstremalnie wymagające zawody. Od wschodu do zachodu słońca jesteś w ruchu – pieszo lub w powietrzu – na trasie, która w tym roku była jeszcze dłuższa i trudniejsza, z trzema odcinkami via ferrata. Ile pokonywałaś dziennie?

W ciągu dziesięciu dni: 1 034,3 km – 256,9 km pieszo i 777,4 km w powietrzu, średnio 3 000 metrów przewyższeń dziennie.

Czy czułaś dodatkową presję jako jedyna kobieta?

Było sporo uwagi mediów, ale największa presja pochodzi ode mnie samej. Jestem krytyczna wobec siebie, kwestionuję swoje decyzje i zastanawiałam się, dlaczego dostałam miejsce w X-Alps. Trenowałam ciężko, ale trudno mi czuć dumę.

Pracowałaś z trenerem mentalnym?

Tak, aby nauczyć się utrzymywać koncentrację, gdy jest trudno. Myśli wpływają na działania. Negatywne myśli prowadzą do negatywnych działań. Spirala może iść w dół… ale także w górę. Trzeba kontrolować swoje myśli.

O czym myślisz w trakcie lotu?

O niczym innym niż o chwili obecnej. To magia latania – poczucie wolności, bo jesteś całkowicie tu i teraz. Żadnych podatków, żadnej listy zakupów.

A bieganie?

Hmm… nie moja pasja. Służy mi tylko, żeby dostać się na szczyt i wystartować. Bieg górski to coś zupełnie innego niż bieganie po płaskim – a tego drugiego w ogóle nie lubię.

Pierwszy lot w tandemie dostałaś w prezencie od mamy na 11. urodziny. Czy rodzina była już w tym sporcie?

Nie, wcale. Ale dorastałam w Winklmoosalm w Bawarii, blisko Kössen – mekki paralotniarzy. Mama często widziała przelatujących pilotów i pomyślała, że to może mi się spodobać.

Twoja mama prowadzi schronisko Traunsteiner – czy po setkach przygotowań nadal możesz jeść Kaiserschmarrn?

Mogę na niego patrzeć i go przygotować… ale jeść? Nie.

Gdzie teraz mieszkasz?

Praktycznie w swoim vanie. Tak dużo podróżuję, że zrezygnowałam z mieszkania w Garmisch. Moje rzeczy są u mamy, gdzie czasem zatrzymuję się, by zrobić pranie i wymienić sprzęt. Ale większość czasu spędzam w drodze.

CLIFF 640 RT był twoją bazą podczas X-Alps. Jak ważny był?

Był ważny nie tylko dla mnie, ale i dla całego zespołu: główna kwatera, miejsce posiłków, prysznic, stacja pogodowa, centrum nawigacji i miejsce odpoczynku.

Ulubione miejsca w Europie?

Podczas X-Alps przejeżdżaliśmy przez przełęcz Julier w Szwajcarii – przepiękne miejsce. Spędzam też dużo czasu we Francji: okolice między Jeziorem Genewskim a Chamonix są wspaniałe, podobnie jak dolina Soča w Słowenii.