Mentale trainingstips van big wave-surfer Andrew Cotton

We zijn enorm trots dat Andrew Cotton deel uitmaakt van onze Adventure Crew. Hij behoort tot de beste big wave surfers ter wereld. Hij is een pionier, een avonturier en een jager op elementen – altijd op zoek naar de zwaarste en grootste golven over de hele wereld. Hier geeft hij ons een inkijk in zijn mentale training terwijl hij langs de Portugese kust reist.

Andrew, wat zijn je favoriete plekken in Portugal – behalve Nazaré?

Vooral in de winter, wanneer de golven in Nazaré klein zijn, rijd ik noordwaarts langs de kust en zoek ik gewoon een kleine plek om te parkeren, een solosessie te surfen, koffie te zetten en tijd door te brengen in de van. Het zijn geen typische surfspots, maar kleine zones. Er zijn geen echte faciliteiten, maar de golven zijn echt leuk.

Je hebt een van de meest angstaanjagende banen ter wereld. Hoe voorkom je dat respect en angst omslaan in verlammende paniek?

Angst is gezond, paniek is dodelijk. Dat weten we allemaal. Voor mij draait het om een geleidelijke progressie: angst in kleine stappen opzoeken. Je bouwt vertrouwen op door datgene wat je bang maakt te trainen in een gecontroleerde omgeving. Voor mij is dat de angst om te verdrinken. Je kunt je ademhaling en het onder water zijn trainen, bijvoorbeeld in een zwembad waar het veilig is en waar je je grenzen kunt verleggen. Conditie, ademtraining – dat zijn uitstekende manieren om verder te gaan. We hebben allemaal onze grens. Het is belangrijk om angst te voelen, maar wel de controle te behouden.

"Ik visualiseer het beste, maar bereid me voor op het ergste."

Stel dat er een onvermijdelijke wipeout is, wat is dan het belangrijkste dat je onder water moet doen?

Loslaten. Dat is het allerbelangrijkste. De geest creëert paniek, verbruikt zuurstof en brengt je in een situatie die echt gevaarlijk kan worden. Voor mij gaat het erom aan niets te denken en in een zone te komen waarin ik zelfs de slechtste momenten kan accepteren – of er zelfs iets positiefs in kan vinden. Anderen gebruiken technieken zoals liedjes zingen of aan een gelukkige plek denken, maar persoonlijk kan ik gewoon aan niets denken.

Welke technieken gebruik je om je zenuwstelsel te kalmeren? Visualiseer je of heb je rituelen?

Ik heb geen rituelen. Maar ik visualiseer wel. Ik visualiseer het beste en bereid me voor op het ergste. Ik zie mezelf nooit vallen, ik zie mezelf altijd de golf pakken en de rit uitrijden. Maar ik train wel voor het worstcasescenario. Ik houd mijn training zo dicht mogelijk bij de realiteit van de sport. Dat betekent bijvoorbeeld dat ik mijn ademhalingsoefeningen niet op een meditatieve manier doe, maar met een hoge hartslag, in zone 2 of 3, soms zelfs 4, en dat ik met die sensaties speel. Je leert comfortabel te worden in zeer ongemakkelijke gevoelens. Dat is een bijzonder effectieve manier van trainen. Hoe vaker je dat gecontroleerd doet, met mensen die je vertrouwt, hoe beter je die gevoelens herkent in ongecontroleerde situaties.

Er bestaan veel verschillende ademhalingstechnieken die helpen om sneller te herstellen. Wat ik doe voordat ik een grote golf pak – ik leeg mijn longen. Heel snel. Dat is iets wat je van nature bijna nooit doet. Daarna neem ik één grote, volledige ademhaling en visualiseer ik die van onder in het middenrif helemaal naar boven: buik, ribben, borst, nek. Zo bereid ik me voor op een grote golf.

"Je leert je comfortabel te voelen in echt ongemakkelijke sensaties."

Na je blessure in Nazaré – was het fysiek of mentaal moeilijker om te herstellen?

Ik heb veel geluk gehad met toegang tot fysiotherapie en het beste medische advies. Dat gaf me fysiek veel vertrouwen. Je volgt simpelweg programma’s, je ziet de vooruitgang en kunt die meten. Het mentale aspect is vaak moeilijker. Je denkt dat je hersteld bent, maar zodra je weer echt gaat surfen en jezelf opnieuw in die situaties brengt, merk je dat je er nog niet helemaal bent. Fysiek duurde het minder dan een jaar, maar mentaal 18 maanden tot twee jaar.

Du machst das schon ewig, Andrew – und surfst noch immer auf höchstem Niveau. Was treibt dich an?

Ich liebe es, mich zu pushen – im Training, im Wasser und auch im Leben. Sport hat mich immer geprägt. Er gibt mir Sinn. Ich wache morgens auf und habe ein Ziel. Training, Vorbereitung, Ausrüstung checken – ich brauche das. Das ist wohl, was mich antreibt.